กฎเก่าที่ว่าหนึ่งนิ้วต่อหนึ่งแกลลอนใช้ไม่ได้กับปลาทะเล เพราะปลาแต่ละชนิดสร้างของเสียต่างกันมาก
กฎนิ้วต่อแกลลอนใช้ไม่ได้
กฎเก่าที่ว่าหนึ่งนิ้วต่อหนึ่งแกลลอนใช้ไม่ได้กับปลาทะเล เพราะปลาแต่ละชนิดสร้างของเสียต่างกันมาก
ดูที่มวลและการกิน
ปลาที่กินมากและตัวหนาสร้างของเสียมากกว่าปลาผอมที่ยาวเท่ากันหลายเท่า
ตัวชี้วัดที่แท้จริง
ดูค่าไนเตรตและความสามารถของระบบกรอง ถ้าไนเตรตขึ้นเร็วทั้งที่เปลี่ยนน้ำสม่ำเสมอ แสดงว่าปลาแน่นเกินไป
พื้นที่ว่ายน้ำ
นอกจากของเสีย ต้องคิดถึงพื้นที่ว่ายและอาณาเขตด้วย ปลาที่แน่นเกินไปจะเครียดและตีกัน
เผื่อการเติบโต
คำนวณจากขนาดโตเต็มวัยเสมอ ปลาเล็กในร้านวันนี้อาจใหญ่เป็นสามเท่าในสองปี
น้อยดีกว่ามาก
ตู้ที่มีปลาน้อยกว่าที่รับได้จะนิ่งกว่า ดูแลง่ายกว่า และปลามีสุขภาพดีกว่าเสมอ
สรุป
- กฎนิ้วต่อแกลลอนใช้ไม่ได้ — กฎเก่าที่ว่าหนึ่งนิ้วต่อหนึ่งแกลลอนใช้ไม่ได้กับปลาทะเล เพราะปลาแต่ละชนิดสร้างของเสียต่างกันมาก
- ดูที่มวลและการกิน — ปลาที่กินมากและตัวหนาสร้างของเสียมากกว่าปลาผอมที่ยาวเท่ากันหลายเท่า
- ตัวชี้วัดที่แท้จริง — ดูค่าไนเตรตและความสามารถของระบบกรอง ถ้าไนเตรตขึ้นเร็วทั้งที่เปลี่ยนน้ำสม่ำเสมอ แสดงว่าปลาแน่นเกินไป
- พื้นที่ว่ายน้ำ — นอกจากของเสีย ต้องคิดถึงพื้นที่ว่ายและอาณาเขตด้วย ปลาที่แน่นเกินไปจะเครียดและตีกัน
- เผื่อการเติบโต — คำนวณจากขนาดโตเต็มวัยเสมอ ปลาเล็กในร้านวันนี้อาจใหญ่เป็นสามเท่าในสองปี
- น้อยดีกว่ามาก — ตู้ที่มีปลาน้อยกว่าที่รับได้จะนิ่งกว่า ดูแลง่ายกว่า และปลามีสุขภาพดีกว่าเสมอ
แหล่งอ้างอิงหลัก: Humble.Fish, Reef2Reef, Merck Veterinary Manual และประสบการณ์ในชุมชนผู้เลี้ยง
