ในทะเล ปะการังดูดซับกรดอะมิโนละลายน้ำ (DOM) เป็นอาหารเสริมจริง — คำถามคือในตู้ที่เร่งปฏิกิริยาด้วยสกิมเมอร์/คาร์บอน การโดสกรดอะมิโนจะได้ผลหรือเป็นแค่การเพิ่มคาร์บอนราคาแพง
กลไกที่มีหลักฐาน
- ปะการัง (โดยเฉพาะ NPS และเวลากลางคืน) ดูดซึม dissolved amino acids ผ่านเนื้อเยื่อโดยตรง — มีงานวิจัยหลายชิ้นในทะเลรองรับ
- กรดอะมิโนยังเป็นอาหารของแพลงก์ตอนแบคทีเรีย → ต่อทอดเป็น food web ในตู้ (ดู การโดสไฟโตแพลงก์ตอน)
ในตู้เลี้ยง: ได้ผลแค่ไหน
หลักฐานยังเป็น mixed: บางรายงานเห็นสี/เนื้อเยื่อดีขึ้น บางชิ้นไม่ต่างจากกลุ่มควบคุม โดยเฉพาะตู้ที่ให้อาหารปะการังจริงอยู่แล้ว (ดู ให้อาหารปะการัง) ส่วนที่เห็นผลชัดมักเป็นตู้ที่ “อดอยาก” มาก่อน ผลิตภัณฑ์หลายตัวยังมีน้ำตาล/วิตามินปน — ผลที่ได้อาจมาจากคาร์บอนไม่ใช่กรดอะมิโน
ช่วงเวลาที่เหมาะสม
- กลางคืน/ช่วงไฟหรี่ — ปะการังหลายชนิดจับ DOM ได้ดีกว่าในความมืด (หนวดกางเต็มที่)
- ก่อน/หลังให้อาหารแฟรกหนัก ๆ — ช่วยช่วงที่ปะการังกำลังสมานแผลหรือโต
- หลังเปลี่ยนน้ำ/ย้าย — ช่วงเครียด เติมเบา ๆ ไม่ใช่ยาชูกำลังเกินขนาด
- เริ่มที่โดสครึ่งของฉลาก แล้วสังเกตน้ำขุ่น/ฟอง (โดสเกิน = แหล่งคาร์บอน/ฟอสเฟตเพิ่ม)
ข้อควรระวัง
- โดสเกินทำน้ำเสีย (เพิ่ม BOD/ฟอง) ยิ่งตู้ที่กรองเบา
- ในตู้ที่โดสคาร์บอนอยู่แล้ว (ดู Carbon Dosing) การเพิ่มกรดอะมิโนอาจซ้ำซ้อนและไปกระตุ้นแบคทีเรียมากกว่าปะการัง
- ห้ามใช้แทนอาหารจริง — ปะการังยังต้องการ prey ขนาดใหญ่ (ดู ป้อนอาหารเฉพาะจุด)
สรุป
- ดูดซึมได้จริง — มีงานวิจัยรองรับในธรรมชาติ แต่ผลในตู้ยังไม่ชัดเจนสม่ำเสมอ
- เวลาที่ดี — กลางคืน/ช่วงฟื้นตัว โดสครึ่งฉลากก่อน
- อย่าคาดหวังเกินจริง — ไม่ใช่ยาวิเศษทดแทนอาหารและค่าน้ำที่นิ่ง
🔎 ระดับหลักฐาน: ปานกลาง (Moderate)
การดูดซึม DOM ของปะการังมีงานวิจัยตีพิมพ์รองรับ; ประสิทธิภาพในตู้เลี้ยง (product trials) ยังมีหลักฐานจำกัดและมักมาจากผู้ขาย — ลองกับตู้ตัวเองโดยวัดผลจริง