Scartelaos histophorus หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อปลาบู่เดินเป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์ Oxudercidae สัตว์สายพันธุ์นี้มีความโดดเด่นในด้านความสามารถพิเศษในการ "เดิน" บนบก โดยใช้ครีบอกเพื่อขับเคลื่อนตัวเองไปข้างหน้า โดยทั่วไปจะพบปลาบู่เดินตามน่านน้ำชายฝั่งน้ำตื้น เช่น ที่ราบโคลน ปากแม่น้ำ และบริเวณป่าชายเลน ในภูมิภาคอินโดแปซิฟิก ความสามารถในการเคลื่อนที่ของ Scartelaos histophorus บนบกช่วยให้สามารถอพยพระหว่างแอ่งน้ำขึ้นน้ำลงต่างๆ และหลีกเลี่ยงผู้ล่าในสภาพแวดล้อมทางน้ำ พฤติกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่ผันผวนในวงกว้าง

ตารางข้อมูลพื้นฐาน

ชื่อวิทยาศาสตร์
Scartelaos histophorus
ชื่อสามัญอังกฤษ
Bearded Goby
หมวด
ปลาบู่ (โกบี)
ตู้แนะนำ (ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน)
10+ ลิตร
ระดับการเลี้ยง (ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน)
ง่าย

คำถามที่พบบ่อย

ปลาตีนหนวด มีชื่ออื่นหรือชื่อวิทยาศาสตร์ว่าอะไร?

ชื่อที่ใช้ระบุชนิดและบันทึกไว้ ได้แก่ Bearded Goby, Scartelaos histophorus ควรตรวจชื่อวิทยาศาสตร์ก่อนซื้อเพื่อป้องกันการสับสนข้ามชนิด

ปลาตีนหนวด ควรใช้ตู้ขนาดเท่าไร?

ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน: ข้อมูลที่บันทึกไว้แนะนำตู้ 10+ ลิตร ควรพิจารณาขนาดโตเต็มวัยและจำนวนสัตว์ร่วมตู้ด้วย

ปลาตีนหนวด อยู่ในหมวดใด?

ปลาตีนหนวด ถูกจัดอยู่ในหมวด ปลาบู่ (โกบี) บนคลังชนิดพันธุ์ของกูด

ดูคำถามเรื่องตู้ทะเลทั้งหมด 360 ข้อ →

ข้อมูลหมวดและสถานะรายหัวข้อ: ปลาบู่ (โกบี)

ข้อมูลที่มีป้ายคาดการณ์แยกจากหลักฐานรายชนิดที่ตรวจยืนยัน และไม่ใช้แทนข้อมูลพฤติกรรมในตู้

อาหารธรรมชาติของกลุ่ม

ผลแบบจำลองนิเวศจัดปลา 434/461 ชนิดที่จับคู่ชื่อวิทยาศาสตร์ตรงในหมวด gobies อยู่กลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก/ใหญ่หรือครัสเตเชียน (94%; คาดการณ์จากกูด) เป็นแนวโน้มระดับหมวด ไม่ใช่หลักฐานรายชนิด

กลุ่มตัวอย่างแบบจำลองตรงกับหมวดนี้ 461/2504 ชนิด (18.4%); 434 ชนิดอยู่ใน guild กว้างเดียวกัน. งานต้นทางรายงานความถูกต้อง leave-one-out โดยรวม 65%; ไม่ยืนยันเหยื่อเฉพาะ อาหารเม็ด ความถี่ หรือพฤติกรรมในตู้. ผ่านเกณฑ์ตัวอย่างอย่างน้อย 20 ชนิด, consensus อย่างน้อย 85%, coverage อย่างน้อย 10%; ยังเป็น prediction เท่านั้น.

แหล่งอ้างอิงประกอบ

สัญญาณความเสี่ยงต่อปะการัง

ข้อมูลยังไม่พอแสดงแนวโน้มความเสี่ยงของหมวดนี้ จึงรอดำเนินการ; ไม่ได้หมายความว่าปลอดภัยต่อปะการัง

ข้อจำกัด: แนวโน้มอาหารธรรมชาติไม่ยืนยันว่ากินอาหารเม็ดหรือความถี่ให้อาหาร; สัญญาณความเสี่ยงต่อปะการังไม่ใช่การวัดความเสียหายในตู้ และการไม่มีสัญญาณไม่เท่ากับปลอดภัย