Scartelaos histophorus หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อปลาบู่เดินเป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์ Oxudercidae สัตว์สายพันธุ์นี้มีความโดดเด่นในด้านความสามารถพิเศษในการ "เดิน" บนบก โดยใช้ครีบอกเพื่อขับเคลื่อนตัวเองไปข้างหน้า โดยทั่วไปจะพบปลาบู่เดินตามน่านน้ำชายฝั่งน้ำตื้น เช่น ที่ราบโคลน ปากแม่น้ำ และบริเวณป่าชายเลน ในภูมิภาคอินโดแปซิฟิก ความสามารถในการเคลื่อนที่ของ Scartelaos histophorus บนบกช่วยให้สามารถอพยพระหว่างแอ่งน้ำขึ้นน้ำลงต่างๆ และหลีกเลี่ยงผู้ล่าในสภาพแวดล้อมทางน้ำ พฤติกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่ผันผวนในวงกว้าง
ตารางข้อมูลพื้นฐาน
- ชื่อวิทยาศาสตร์
- Scartelaos histophorus
- ชื่อสามัญอังกฤษ
- Bearded Goby
- หมวด
- ปลาบู่ (โกบี)
- ตู้แนะนำ (ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน)
- 10+ ลิตร
- ระดับการเลี้ยง (ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน)
- ง่าย
คำถามที่พบบ่อย
ปลาตีนหนวด มีชื่ออื่นหรือชื่อวิทยาศาสตร์ว่าอะไร?
ชื่อที่ใช้ระบุชนิดและบันทึกไว้ ได้แก่ Bearded Goby, Scartelaos histophorus ควรตรวจชื่อวิทยาศาสตร์ก่อนซื้อเพื่อป้องกันการสับสนข้ามชนิด
ปลาตีนหนวด ควรใช้ตู้ขนาดเท่าไร?
ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน: ข้อมูลที่บันทึกไว้แนะนำตู้ 10+ ลิตร ควรพิจารณาขนาดโตเต็มวัยและจำนวนสัตว์ร่วมตู้ด้วย
ปลาตีนหนวด อยู่ในหมวดใด?
ปลาตีนหนวด ถูกจัดอยู่ในหมวด ปลาบู่ (โกบี) บนคลังชนิดพันธุ์ของกูด
ข้อมูลหมวดและสถานะรายหัวข้อ: ปลาบู่ (โกบี)
ข้อมูลที่มีป้ายคาดการณ์แยกจากหลักฐานรายชนิดที่ตรวจยืนยัน และไม่ใช้แทนข้อมูลพฤติกรรมในตู้
อาหารธรรมชาติของกลุ่ม
ผลแบบจำลองนิเวศจัดปลา 434/461 ชนิดที่จับคู่ชื่อวิทยาศาสตร์ตรงในหมวด gobies อยู่กลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก/ใหญ่หรือครัสเตเชียน (94%; คาดการณ์จากกูด) เป็นแนวโน้มระดับหมวด ไม่ใช่หลักฐานรายชนิด
กลุ่มตัวอย่างแบบจำลองตรงกับหมวดนี้ 461/2504 ชนิด (18.4%); 434 ชนิดอยู่ใน guild กว้างเดียวกัน. งานต้นทางรายงานความถูกต้อง leave-one-out โดยรวม 65%; ไม่ยืนยันเหยื่อเฉพาะ อาหารเม็ด ความถี่ หรือพฤติกรรมในตู้. ผ่านเกณฑ์ตัวอย่างอย่างน้อย 20 ชนิด, consensus อย่างน้อย 85%, coverage อย่างน้อย 10%; ยังเป็น prediction เท่านั้น.
สัญญาณความเสี่ยงต่อปะการัง
ข้อมูลยังไม่พอแสดงแนวโน้มความเสี่ยงของหมวดนี้ จึงรอดำเนินการ; ไม่ได้หมายความว่าปลอดภัยต่อปะการัง
ข้อจำกัด: แนวโน้มอาหารธรรมชาติไม่ยืนยันว่ากินอาหารเม็ดหรือความถี่ให้อาหาร; สัญญาณความเสี่ยงต่อปะการังไม่ใช่การวัดความเสียหายในตู้ และการไม่มีสัญญาณไม่เท่ากับปลอดภัย
