ปะการังที่แพ็คดีอยู่ได้ 24–48 ชม. ในถุงโดยปลอดภัย ส่วนที่แพ็คพลาดตายคู่ทางเป็นขาวโพลน — ทั้งฝั่งผู้ส่งและผู้รับต้องรู้กฎ: ออกซิเจน อุณหภูมิ การกันกระแทก และการเปิดถุงที่ถูกวิธี
หลักการแพ็ค (ผู้ส่ง)
- น้ำน้อย-ออกซิเจนมาก: น้ำปะการัง 1/4–1/3 ของถุง ที่เหลือเติมออกซิเจนบริสุทธิ์ (ไม่ใช่ลมปั๊ม) — ปริมาณน้ำน้อยลดแรงกระแทกของเหลว (sloshing) ระหว่างขนส่ง
- ถุง 2 ชั้น + ยางรัดแน่น ใส่กล่องโฟม/กล่องแข็ง + กันกระแทก อย่าให้ถุงไถล
- คุมอุณหภูมิ: ใช้ฮีตแพ็ค/เจลแพ็คตามฤดู — เป้าหมาย 24–27°C ตลอดทาง อย่าให้เกิน 30°C (เมืองไทยหน้าร้อน!) หรือต่ำกว่า 20°C (ดู การคุมอุณหภูมิ)
- ติดฉลาก “เปราะบาง/ด้านบน/มีชีวิต” + แจ้งผู้รับเลขพัสดุและเวลาโดยประมาณ
ชนิดที่แพ็คต่างกัน
- SPS แตกง่าย: ตัดแฟรกขนาดพอดี ติดแท่นเล็ก ๆ หรือพันหินเล็ก กันปลายหักกระแทกถุง
- LPS เนื้อนิ่ม (Euphyllia ฯลฯ): กันการ “เมือก” — ห่อ/แยกถุงรายชิ้น ถ้าเมือกเยอะเปลี่ยนน้ำก่อนแพ็ค (ดู Euphyllia)
- เห็ด/zoanthid: แปะติดแผ่น/หิน กันพลิกคว่ำ และระวัง Palytoxin — ใส่ถุงมือทุกครั้ง
- ปะการังอ่อน (soft) บางชนิดหลุดจากแท่นง่าย — มัด/พันเบา ๆ
ฝั่งผู้รับ: เปิดกล่องยังไง
- เปิดในที่แสงรำไร ตรวจถุงรั่ว/น้ำหก/อุณหภูมิน้ำในถุง (ควร 24–28°C)
- ลอยถุงในตู้ 15–20 นาที ปรับอุณหภูมิ แล้วค่อย ๆ ใส่น้ำตู้ลงในถุงทีละน้อย (drip ภายในถุง) 20–30 นาที (ดู การปรับสภาพ)
- ถ้าอยู่ระหว่าง “ดิป/กักปะการัง” ให้ทำก่อนเข้าตู้โชว์ (ดู กักโรคปะการัง)
- วางในแสงเดิม/รำไร 1–2 วัน ค่อยเพิ่มแสง งดจับต้อง (ดู ปรับแสง)
- น้ำในถุงขนส่ง = “น้ำสกปรก” (แอมโมเนียสูง) — ห้ามเทลงตู้ทั้งหมด ใช้เฉพาะตัวปะการัง
สรุป
- แพ็ค: น้ำ 1/3 + ออกซิเจน + ถุงคู่ + โฟม + คุม 24–27°C
- รับ: เช็กรั่ว/อุณหภูมิ ลอยถุง→ค่อย drip→ดิปก่อนเข้าตู้
- น้ำในถุงอย่าเทลงตู้ — แอมโมเนียจากขนส่งสูง
🔎 ระดับหลักฐาน: แนวปฏิบัติอุตสาหกรรม (Industry practice)
หลักการออกซิเจน/อุณหภูมิในการขนส่งสัตว์น้ำมีคู่มือของสายการบิน/ผู้ส่งสัตว์มีชีวิตและงานวิจัยการขนส่ง (เช่น fish/coral transport studies) — แต่ละฤดูต้องปรับแพ็คตามสภาพอากาศไทย