Acanthurus leucosternon หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อปลาศัลยแพทย์สีน้ำเงิน ปลาผงสีฟ้า ปลาขี้ตังเบ็ด หรือปลาศัลยแพทย์สีน้ำเงินผง เป็นสายพันธุ์ของปลาทะเลครีบกระเบนที่อยู่ในวงศ์ Acanthuridae ซึ่งเป็นปลาศัลยแพทย์ ปลายูนิคอร์น และปลา ปลาขี้ตังเบ็ด สัตว์ชนิดนี้พบได้ในมหาสมุทรอินเดีย แนวทางเลี้ยงระดับกลุ่ม — ตู้แนะนำ: 400 ลิตรขึ้นไป (Zebrasoma 300
ตารางข้อมูลพื้นฐาน
- ชื่อวิทยาศาสตร์
- Acanthurus leucosternon
- ชื่อสามัญอังกฤษ
- Blue Surgeonfish
- หมวด
- ปลาแทงค์ (ปลาขี้ตังเบ็ด)
- จำนวนชื่อเรียกอื่น
- 3
- ตู้แนะนำ (ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน)
- 300+ ลิตร
- ระดับการเลี้ยง (ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน)
- ง่าย
คำถามที่พบบ่อย
ปลาขี้ตังเบ็ดหน้าขาว มีชื่ออื่นหรือชื่อวิทยาศาสตร์ว่าอะไร?
ชื่อที่ใช้ระบุชนิดและบันทึกไว้ ได้แก่ ปลาศัลยแพทย์สีน้ําเงินผง, พาวเดอร์บลูแทง, พาวเดอร์บลูแทงก์, Blue Surgeonfish, Acanthurus leucosternon ควรตรวจชื่อวิทยาศาสตร์ก่อนซื้อเพื่อป้องกันการสับสนข้ามชนิด
ปลาขี้ตังเบ็ดหน้าขาว ควรใช้ตู้ขนาดเท่าไร?
ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน: ข้อมูลที่บันทึกไว้แนะนำตู้ 300+ ลิตร ควรพิจารณาขนาดโตเต็มวัยและจำนวนสัตว์ร่วมตู้ด้วย
ปลาขี้ตังเบ็ดหน้าขาว อยู่ในหมวดใด?
ปลาขี้ตังเบ็ดหน้าขาว ถูกจัดอยู่ในหมวด ปลาแทงค์ (ปลาขี้ตังเบ็ด) บนคลังชนิดพันธุ์ของกูด
ข้อมูลหมวดและสถานะรายหัวข้อ: ปลาแทงค์ (ปลาขี้ตังเบ็ด)
ข้อมูลที่มีป้ายคาดการณ์แยกจากหลักฐานรายชนิดที่ตรวจยืนยัน และไม่ใช้แทนข้อมูลพฤติกรรมในตู้
อาหารธรรมชาติของกลุ่ม
ผลแบบจำลองนิเวศจัดปลา 77/80 ชนิดที่จับคู่ชื่อวิทยาศาสตร์ตรงในหมวด surgeonfish อยู่กลุ่มพืช/สาหร่าย จุลินทรีย์ หรือเศษอินทรียวัตถุ (96%; คาดการณ์จากกูด) เป็นแนวโน้มระดับหมวด ไม่ใช่หลักฐานรายชนิด
กลุ่มตัวอย่างแบบจำลองตรงกับหมวดนี้ 80/138 ชนิด (58.0%); 77 ชนิดอยู่ใน guild กว้างเดียวกัน. งานต้นทางรายงานความถูกต้อง leave-one-out โดยรวม 65%; ไม่ยืนยันเหยื่อเฉพาะ อาหารเม็ด ความถี่ หรือพฤติกรรมในตู้. ผ่านเกณฑ์ตัวอย่างอย่างน้อย 20 ชนิด, consensus อย่างน้อย 85%, coverage อย่างน้อย 10%; ยังเป็น prediction เท่านั้น.
สัญญาณความเสี่ยงต่อปะการัง
ข้อมูลยังไม่พอแสดงแนวโน้มความเสี่ยงของหมวดนี้ จึงรอดำเนินการ; ไม่ได้หมายความว่าปลอดภัยต่อปะการัง
ข้อจำกัด: แนวโน้มอาหารธรรมชาติไม่ยืนยันว่ากินอาหารเม็ดหรือความถี่ให้อาหาร; สัญญาณความเสี่ยงต่อปะการังไม่ใช่การวัดความเสียหายในตู้ และการไม่มีสัญญาณไม่เท่ากับปลอดภัย
