ปลาดูดขายาว (Gillichthys mirabilis) เป็นปลาบู่ชนิดหนึ่ง (วงศ์ Gobiidae) ที่พบตามชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของรัฐแคลิฟอร์เนียและบาฮาแคลิฟอร์เนีย เป็นที่รู้จักในด้านกรามที่ยาวและลำตัวที่แข็งแกร่ง สายพันธุ์นี้มีความยาวได้ถึง 21 เซนติเมตร (8 นิ้ว) ทำให้เป็นหนึ่งในปลาบู่ที่ใหญ่กว่าในถิ่นที่อยู่ของมัน เมื่อปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อมบริเวณปากแม่น้ำ ปลาโคลนปากยาวได้พัฒนาเพื่อให้สามารถอยู่รอดได้ในช่วงเวลาสั้นๆ จากน้ำ โดยใช้พื้นที่ราบและหนองน้ำขึ้นน้ำลงเป็นที่อยู่อาศัยหลักของมัน แนวทางเลี้ยงระดับกลุ่ม —
ตารางข้อมูลพื้นฐาน
- ชื่อวิทยาศาสตร์
- Gillichthys mirabilis
- ชื่อสามัญอังกฤษ
- longjaw mudsucker
- หมวด
- ปลาบู่ (โกบี)
- จำนวนชื่อเรียกอื่น
- 1
- ตู้แนะนำ (ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน)
- 10+ ลิตร
- ระดับการเลี้ยง (ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน)
- ง่าย
คำถามที่พบบ่อย
ปลาบู่ mirabilis มีชื่ออื่นหรือชื่อวิทยาศาสตร์ว่าอะไร?
ชื่อที่ใช้ระบุชนิดและบันทึกไว้ ได้แก่ Gillichthys mirabilis, longjaw mudsucker ควรตรวจชื่อวิทยาศาสตร์ก่อนซื้อเพื่อป้องกันการสับสนข้ามชนิด
ปลาบู่ mirabilis ควรใช้ตู้ขนาดเท่าไร?
ระเบียนรายชนิดยังไม่ตรวจหลักฐาน: ข้อมูลที่บันทึกไว้แนะนำตู้ 10+ ลิตร ควรพิจารณาขนาดโตเต็มวัยและจำนวนสัตว์ร่วมตู้ด้วย
ปลาบู่ mirabilis อยู่ในหมวดใด?
ปลาบู่ mirabilis ถูกจัดอยู่ในหมวด ปลาบู่ (โกบี) บนคลังชนิดพันธุ์ของกูด
ข้อมูลหมวดและสถานะรายหัวข้อ: ปลาบู่ (โกบี)
ข้อมูลที่มีป้ายคาดการณ์แยกจากหลักฐานรายชนิดที่ตรวจยืนยัน และไม่ใช้แทนข้อมูลพฤติกรรมในตู้
อาหารธรรมชาติของกลุ่ม
ผลแบบจำลองนิเวศจัดปลา 434/461 ชนิดที่จับคู่ชื่อวิทยาศาสตร์ตรงในหมวด gobies อยู่กลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก/ใหญ่หรือครัสเตเชียน (94%; คาดการณ์จากกูด) เป็นแนวโน้มระดับหมวด ไม่ใช่หลักฐานรายชนิด
กลุ่มตัวอย่างแบบจำลองตรงกับหมวดนี้ 461/2504 ชนิด (18.4%); 434 ชนิดอยู่ใน guild กว้างเดียวกัน. งานต้นทางรายงานความถูกต้อง leave-one-out โดยรวม 65%; ไม่ยืนยันเหยื่อเฉพาะ อาหารเม็ด ความถี่ หรือพฤติกรรมในตู้. ผ่านเกณฑ์ตัวอย่างอย่างน้อย 20 ชนิด, consensus อย่างน้อย 85%, coverage อย่างน้อย 10%; ยังเป็น prediction เท่านั้น.
สัญญาณความเสี่ยงต่อปะการัง
ข้อมูลยังไม่พอแสดงแนวโน้มความเสี่ยงของหมวดนี้ จึงรอดำเนินการ; ไม่ได้หมายความว่าปลอดภัยต่อปะการัง
ข้อจำกัด: แนวโน้มอาหารธรรมชาติไม่ยืนยันว่ากินอาหารเม็ดหรือความถี่ให้อาหาร; สัญญาณความเสี่ยงต่อปะการังไม่ใช่การวัดความเสียหายในตู้ และการไม่มีสัญญาณไม่เท่ากับปลอดภัย
